zabudowania

Na wystawę pt. „zabudowania” składają się prace i wspomnienia o pracach odnoszących się do emocji wzbudzanych przez otaczającą nas architekturę, życie w jej otoczeniu, jej odczuwanie, myślenie o zamieszkiwaniu oraz budowaniu własnej przestrzeni. Centralnym elementem jest realizowana od kilku lat praca „aglomerat”, która spotykając się z różnymi przestrzeniami nieustannie stwarza nowe miejsca i narracje. Składają się na nią sumy i układy form prostopadłościennych przywodzące na myśl konstrukcje architektoniczne tworzące organizm, który trwa nie tylko w czasie wykorzystywania go przez człowieka. Pozostaje śladem, zapisem jego obecności, elementem krajobrazu. Tracąc z czasem swój uporządkowany i uzasadniony funkcją charakter. Pozostając już tylko zlepieńcem i skupiskiem. Powstały z bibuły, wieloelementowy „aglomerat” eksponuje ważne dla Katarzyny Józefowicz wątki: przemijania, nietrwałości, chwilowości, zmienności i ulotności. Wystawa jest zbiorem archiwaliów i zapisem najnowszych działań artystki.