Czy budzisz się z przeświadczeniem, że koszmar wcale się nie skończył? ATM zaprasza Cię do zagłębienia się w wizji, w której wypoczynek jest najwyższym celem produkcji kapitalistycznej, a spóźnianie się jest na czasie. Lenistwo jest podstępnym cieniem produktywności, a jedno nie istniałoby bez drugiego. Mamy tendencję do myślenia, że jesteśmy z natury leniwi i do pracy zmusza nas jedynie presja społeczna. Może jednak nasz stan domyślny to bycie zajętym, a osiągnięcie bezczynności to rzadki i trudny wyczyn?

Wystawa bada praktyki związane z pozornie bezczynnym spędzaniem czasu – snem, odpoczynkiem i przyjemnością. Ile jednak pracy i wysiłku wkładamy w przygotowanie się do snu? Ile energii poświęcamy na odprawienie wszystkich kroków i rytuałów piękna, tylko po to, by zniszczyć się na wieczornym wyjściu ze znajomymi? Seria rzeźb nawarstwionych, codziennych spraw eksploruje estetykę prokrastynacji jako taktyki odmowy produktywności. W świecie, który nigdy nie śpi, interaktywna instalacja zbudowana z budzików pozwoli na rozkoszną satysfakcję z naciskania przycisku “drzemka” tak długo, jak tylko zechcesz. Performance w noc otwarcia da wyraz podskórnemu napięciu dyktowanemu przez zegar i kalendarz, pomiędzy oczekiwaniami społecznymi a indywidualną walką o dbanie o siebie. Jeśli performerki będą się spóźniać…spokojnie, możesz poczekać i odpocząć na wielkiej, mięciutkiej kołdrze.

Pozwolenie sobie na chwilę beczynności i lenistwa może być antidotum na przemęczenie i wyczerpanie wywołane przez reżim natychmiastowości. To szansa dla naszych przestymulowanych umysłów na naładowanie baterii, odzyskanie kontaktu z samą sobą i postawienie oporu wobec społecznego nacisku na mierzenie naszej wartości przez naszą wydajność.

xoxo