Recykling w sztuce

Tytuł wystawy Recycling w sztuce wynika z hasłowego tematu realizowanego w pracowni rysunku. Traktowany jest on w sposób nieoczywisty, gdyż główny nacisk kładziony jest nie na dosłowne przetworzenie materiałów, ale rozwiązań plastycznych znanych z muzeów. Jak się okazuje temat jest bardzo wdzięczny, gdyż staje się pretekstem do zgłębienia studenckiej fascynacji dawnymi mistrzami, prowokuje do podjęcia dialogu z przeszłością sztuki w wybranej odsłonie, a także pozwala na doświadczenie elementów warsztatu. Prace powstałe wokół „Recyclingu” traktowane są niejednoznacznie. Obok cytowania uznanych gigantów sztuki czerpany jest charakter rozwiązań formalnych, dekonstruowane są sensy i zmieniane materiały. Daje się poznać potrzeba wzniosłości u szkolących się twórców, na co w naturalny sposób pozwala dialog z przeszłością. Na scenie światowej wraz z nastaniem panowania mnogości równoważnych rozwiązań w języku sztuk wizualnych postmodernizmu, coraz bardziej widoczną wartością warstwy znaczeniowej staje się autoreferencyjność dzieła, czyli jego samoświadomość bycia dziełem. W tym kontekście wielu artystów wpisuje się w tendencje do dialogu z funkcjonującymi w historii sztuki obrazami, rzeźbami, czy pełnymi ekspozycjami muzealnymi, co wynika z potrzeb odniesienia się do spostrzeżeń natury artystycznej, socjologicznej, kulturowej bądź krytyki komentowanego zjawiska.

kurator: Adam Gillert