Nie ma jak w domu

Projekt „Nie ma jak w domu” porusza temat domu rodzinnego jako przestrzeni o kluczowym znaczeniu – zarówno dla jednostek, jak i społeczeństw. Seria bada złożoną dynamikę relacji wewnątrz tzw. „tradycyjnego” środowiska domowego. Analizuje, w jaki sposób sfera prywatna staje się miejscem przekazywania norm kulturowych i społecznych – oraz jak bardzo może być podatna na ideologiczne manipulacje. Na podstawie obserwacji współczesnych tendencji do hamowania postępu społecznego w Europie i USA artystka doszła do wniosku, że mit szczęśliwego, patriarchalnego gospodarstwa domowego stanowi zarówno fundament, jak i narzędzie osiągania głęboko konserwatywnej orientacji w społeczeństwie. W celu wizualnej dekonstrukcji tego mitu – który do dziś funkcjonuje w oparciu o dosłowne cytaty z reklam tworzonych na potrzeby cofnięcia progresywnych zmian w Ameryce lat 50. – autorka posługuje się martwymi naturami i fotografiami archiwalnymi. Te ostatnie, zamiast pokazywać wyidealizowane obrazki życia rodzinnego, mówią raczej o braku indywidualności i przypisanych rolach społecznych zgodnych z patriarchalną hierarchią. Cały projekt przestrzega przed ingerencją w przestrzeń, która powinna być miejscem bezpieczeństwa i wolności – oraz przypomina, dokąd prowadzi jej zawłaszczenie.

Projekt powstał dzięki wsparciu miasta Aschersleben (Niemcy) w ramach Internationales Sommeratelier Aschersleben, przy współpracy kuratorskiej dr Adrianny Filipiak oraz set-designerki Claire Middleton. Projekt otrzymał również wsparcie Instytutu Adama Mickiewicza w ramach programu Kultura Polska na Świecie.

Mecenat nad galerią sprawuje firma Robot Gentleman.