Ne vyterpila dusha: na prostir pishla

Porcelanowe obiekty, kolaże i intymne rytuały. Sztuka Dmytra Krasnego splata światło i cień, życie i śmierć, osobiste i wspólnotowe. Składa się na nią świadectwa bytowe pochodzące z niestrukturowanych lokalnych archiwów: bazarków, antykwariatów czy półek domowych. Na ich podstawie artysta buduje wielofragmentowe opowieści o pamięci, dekonstrukcji, ogniu życiowym.
Wystawa zakorzeniona w kontekście wielości kryzysów, odpowiada na je odczuwalne uciski — od rosyjskiej agresji wobec Ukrainy po doświadczenie migracji i życia „na walizkach”.
To także pytanie o troskę, wspólnotę i o to, jak lokalne konteksty mogą odpowiadać na globalne.

Program towarzyszący obejmie rozmowę o praktykach środowisk artist-run space DOMIE i kolektywu STUS (działającego w Warszawą i początkującego w Poznaniu) oraz wspólny posiłek.
Podczas wernisażu odbędzie się performans Dmytra Krasnego – intymny rytuał, mierzący się z granicami troski i intymności.

“Не витерпіла душа: на простір пішла”. Przysłowie ludowe tlum. z ukr: “Dusza nie zniosła i poszła w przestrzeń”

kuratorka: Lizaveta Stecko