My internal diapason

Wystawa rozmontowywała normatywne porządki, wychodząc od kontekstu wynajdywania szczelin we wiodących modelach harmonii. Podczas otwarcia odbyło się wykonanie kompozycji na kwartet dęty, będącej spekulatywną opowieścią o perspektywie niemych piszczałek, umieszczanych na fasadach organów. Marginalne głosy mogły wybrzmieć oraz zostać uwidocznione w przestrzeni galerii, gdzie przebywały przez pare ostatnich miesięcy. Opowieść zostanie zespolona performansem Miłosza Kędry, uwzględniającym nowy instrument, zasilany pompą powietrza. Jego praktyka queerowania organów umożliwia wynajdywanie mikroprzestrzeni między dźwiękami, co staje się aktem buntu przeciwko standaryzacji procesu słuchania. Wpleciony zostaje w to także wymiar polityczny, polegający na wytwarzaniu zakamarków dla ciał, które otrzymują moc współbrzmienia w systemie.

The wind then turns into a breeze, the base of the earth into resonance, the crackling fire into a peaceful source of heat, water, the surf against the bank, cooing like a stream.
Life is there.
Another level, another theme begins.
An organ adapts itself to transformation of a miniscule zone from the immense vibrating spectrum decoded into sounds captured, refined, meaningful.
-Eliane Radigue The Mysterious Power of the Infinitesimal

kuratorka: Zuza Szczepańska