Wystawa podejmuje temat niechęci wobec owadów, w szczególności komarów, przedstawicieli rzędu muchówek. Kojarzone jako niezwykle irytujące stworzenia towarzyszą nam na co dzień od letnich spotkań przy grillu po jesienne wieczory. Ich obecność jest odbierana jako natrętna i niepożądana, co sprawia że są poddawane estetyce zabijania, która znajduje swoje technologiczne odbicie w urządzeniach takich jak łapki owadobójcze czy lampy UV.

Ujęcie komarów w ramach wystawy staje punktem wyjścia do refleksji nad sposobami, w jakie człowiek reaguje na to, co niechciane, trudne, inne. Komar staje się symbolem tego, co próbujemy kontrolować lub usunąć ze swojego otoczenia.

Trzy artystki jako komarzyce, zapraszają na opowieść o tym, co delikatne, problematyczne, zastanawiające i kobiece. Jako koleżanki prezentują serię prac, będące wynikiem uważnej obserwacji rzeczywistości i zaproszeniem do spotkania z tym, czego zazwyczaj unikamy.

koordynacja kuratorska i produkcyjna: Rafał Żarski