MANIFEST KOLAŻBORACJI: PROTOKÓŁ ZDRADY STANU WOBEC RZECZYWISTOŚCI

„Jeśli rzeczywistość jest spójna, to znaczy, że została źle złożona”.

Biel tych ścian jest obraźliwa. Jest sterylnym kłamstwem, próbą oswojenia tego, co z natury swej jest niechlujne, chaotyczne i przetrącone. To akt wymuszonej współpracy między rozpadem a papierem i płótnem, między śmieciem a galeryjnym sacrum, między okiem a tym, co pod powieką uwiera najbardziej.

Nowacki stoi przed Państwem z rękami w kieszeniach. To nie jest gest lekceważenia, lecz manifest ontologicznego dystansu. To postawa flâneura, który zamiast podziwiać witryny, zagląda do kontenerów na zapleczu rzeczywistości. Jego malarstwo i kolaże to recykling idei MERZ – Schwitterssowskiej próby scalenia świata, który rozleciał się na kawałki, zanim zdążyliśmy go zrozumieć. W świecie, który pękł na pół, jedyną uczciwą metodą jest klejenie go na nowo z kawałków, które do siebie nie pasują.

Tytułowa „Kolażboracja” to lingwistyczna pułapka. Nowacki kolaboruje z chaosem, by ośmieszyć porządek.

Rodion Nowacki zaprasza Państwa do uczestnictwa w tym procesie. Można patrzeć, można się oburzać, można wzruszyć ramionami. Ale pamiętajcie: w tej przestrzeni to WY jesteście najbardziej niedopasowanym elementem kolażu.

Rodion Nowacki (ur. 2004) – niby-kurator, ale autozdiagnozowany artysta plastyk. zirytowany poprzestaniem swojej pracy na cyfrowych zamówieniach, więc przerzucony na analog. czat dżipiti, gdyby zamiast wody pitnej konsumował mleko z herbatą, a zamiast kraść prace artystyczne i wypluwać slop kradł slop z ulicy i wypluwał prace (albo więcej slopu, w zależności od interpretacji). Prosty chłopak trochę ze wsi i trochę z Poznania. Braniu się na poważnie mówi stanowcze NIE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ada „Dunia” Kobusiewicz (ur. 1986) – kuratorka-dywersantka, która w sterylnych przestrzeniach white cube’u tropi błędy systemowe i semantyczne pęknięcia. Korzystając z filologicznych narzędzi nie tyle tłumaczy światy, co dokonuje ich brutalnej dekonstrukcji, zszywając odnalezione fragmenty za pomocą nici absurdu.