Free-drifters

W obiegu sztuki biografie dzieł są w nieustannym ruchu — kształtowane przez czas, zmiany technologiczne, praktyki konserwatorskie i instytucjonalne rekontekstualizacje. Obiekty tracą swoją pierwotną intencjonalność i zyskują nowy status ontologiczny: stają się bytami emergentnymi, działającymi według własnej autonomicznej, często nieprzewidywalnej logiki. Free-drifters bada trzy takie przypadki — narracje obiektów i artystycznych intencji — analizując mechanizmy obecności, pamięci i sprawczości, które rozprzestrzeniają się w formach wzrostów i pędów.

Choć Rampazzi, Sasnal i Sosnowska wywodzą się z odmiennych estetycznych i ideologicznych światów, ich prace łączy wspólny warunek: przemieszczenie, dekontekstualizacja, transformacja. Ich analiza otwiera przestrzeń do refleksji nad niekompletnością, paradoksami cyfrowego archiwizowania i rekonfiguracją gestów technologicznych poza systemami komercyjnymi. W tych stanach zawieszenia — gdzie przestarzałe technologie przyjmują nieoczekiwane, nowe funkcje — pojawia się potencjał do badania subtelnych napięć między pamięcią, materialnością a systemami wartości w sztuce.