Wystawa Braque zrodziła się ze spotkania dwóch artystów, którzy w twórczym dialogu i poprzez improwizację wypełniają przestrzeń, odpowiadając na zastane konteksty. Ich indywidualne praktyki splatają się w swobodnej, ale jednocześnie bardzo konkretnej konstelacji form, znaczeń i skojarzeń. Snują opowieść o mikro marzeniach zamkniętych w ciasnych wnętrzach – o mieszczańskich mieszkaniach, tradycyjnych pejzażach na ścianach, półkach wypełnionych artefaktami, które więcej mówią o tęsknocie niż o dekoracji. Stają się one nostalgicznym zapisem domowych narracji i prób oswojenia rzeczywistości, która z czasem zanika. Działania te nie próbują niczego porządkować — zamiast tego wskazują na przesunięcia znaczeń, przemiany czy po prostu ślady utraconej obecności. Prace dedykowane przestrzeni galerii stanowią próbę idealnego wypełnienia zastanej pustki, a rysunek jako medium pozwala na dosyć dowolne potraktowanie różnych motywów i kompozycji.

Osoba kuratorska: Hanna Kostołowska

Olaf Brzeski – rzeźbiarz i rysownik, autor instalacji i filmów eksperymentalnych. W latach 1994-1995 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, a następnie od 1995 r. na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Pracę dyplomową z rzeźby obronił w 2000 r. w pracowni prof. Leona Podsiadłego. Swoje prace pokazywał na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. W 2009 r. był nominowany do konkursu „Spojrzenia” (Nagrody Fundacji Deutsche Bank) organizowanego przez warszawską Narodową Galerię Sztuki Zachęta. Nominowany do Paszportu Polityki w 2013 r., trzykrotny stypendysta Ministerstwa Kultury. W latach 2014-2015 stypendysta ISCP w Nowym Jorku i Kunstlerhouse Bethanien w Berlinie. Tworzy rzeźby, rysunki, filmy eksperymentalne. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.

Honza Zamojski – artysta i autor książek, który w swojej praktyce sięga po rozmaite media: od rysunku, przez rzeźby rysunkowe, aż po infografiki czy poezję. Ta różnorodność odzwierciedla spektrum zainteresowań artysty, których fundamentem jest utopijna chęć uporządkowania i zrozumienia otaczającego świata. Honza Zamojski tworzy minimalistyczne w formie, ale bogate w znaczeniu symbole, a abstrakcyjne kompozycje i figuratywne przedstawienia składają się na jego charakterystyczny język wizualny. Tym, co często spaja pozornie odległe elementy, są prostota form, humor oraz dystans do siebie samego.